Teckel

Het is inmiddels traditie geworden dat er voor een nieuwe telg in onze nabijheid geschilderd moet worden. Voor ons nieuwe nichtje lag de lat natuurlijk hoog. Een teckel leent zich niet zo voor een vierkant formaat, dus vandaar twee schilderijtjes: je kunt hem zo lang maken als je wilt, afhankelijk van hoe ver de schilderijtjes van elkaar hangen...

Mummie...

Mummies hebben niet van nature een hoge aaibaarheidsfactor, maar een kattenmummie ziet eruit als een knuffel. Deze zag ik ooit eens in Dijon, overigens zonder kroost, maar dat is geen reden om ze geen woorden in de mond te leggen... Dit jongetje vertoont uiteraard gelijkenis met onze jongste, dus mocht hij uitkiezen wat er op het t-shirt zou komen. Batman werd het dus. Overigens was het onderschrift op de sokkel voor mij nog een stille ode aan Nick Cave, denkend aan zijn Higgs Boson Blues: "If I die tonight, bury me / In my favorite yellow patent leather shoes / With a mummified cat"... 

Au suivant

In het toch al niet kinderachtige oeuvre van Jacques Brel heb ik Au suivant altijd een van zijn meest zieke nummers gevonden: afstotelijk en fascinerend tegelijk. Uiteindelijk won bij mij de fascinatie. De eerste stap was een vertaling op rijm, en de volgende een verstripping van het nummer. Met minstens een decennium afstand vraag ik me wel af op wat voor acid ik zat toen ik het maakte, maar duidelijk is dat in elk geval Dalí en Mucha over mijn schouder meekeken. Op gepaste afstand van 'le grand Jacques' natuurlijk... 

Rodin

De denker van Rodin is altijd een dankbaar embleem voor een illustratie. In dit geval bij een artikel over Franse puzzels. Heeft hij ook wat te doen tijdens het overpeinzen...

Syriana

Het heeft even geduurd voordat ik de juiste invalshoek had gevonden voor een cartoon over kunstroof uit brandhaarden, maar als je iets maar lang genoeg laat sudderen, komt het vanzelf. Ondertussen suddert Syrië zelf overigens ook nog steeds voort... 

De dichter in Parijs

Welbeschouwd is de dichter eigenlijk mijn enige terugkerende personage. Hier een aflevering uit de oertijd, voor het blaadje van de faculteit Frans destijds. Het gedicht is van Stéphane Mallarmé en ging meen ik over een waaier. De woorden van de Française bleken overigens niets minder dan profetisch: vele jaren later baarden ze zeer veel opzien, toen ze gebruikt werden door de toenmalige president Nicolas Sarkozy...

Die Sacré-Coeur heb ik in die tijd overigens nog lekker lui gebruikt voor een illustratie. Waarom moeilijk doen als het gemakkelijk kan?

Kamperen...

Had ik al gezegd dat ik nooit een groot kampeerder ben geweest? Als illustrator bij de Kampeer en Caravan Kampioen was leedvermaak aan mij dus wel besteed. Hier dus een illustratie bij een stukje over het gemak van een vouwwagen. Omdat buiten de regen zo gezellig klettert en het zulk lekker kampeerweer is...