Net echt...

Was een memorabele avond, vele jaren geleden, de presentatie van het album Bloeddorst. Niet in de laatste plaats omdat ik de kans kreeg een praatje te maken met mijn grote held Peter Pontiac. Als ik had geweten dat bovendien mijn bescheiden krabbeltje in het boek van Robin Schouten naast dat van hem zou staan, had ik er wellicht beter mijn best op gedaan. Ik voel me net een echte striptekenaar als ik zoiets zie...

Be my wife...

Er zijn er die het doen met een ontbijt met champagne op het strand, er zijn er die het doen door midden op straat op hun knieën te vallen, er zijn er die het doen door te bungyjumpen met een roos tussen de tanden (vast wel!)... Ik deed mijn huwelijksaanzoek in stripvorm.

Dichterliefde...

Uit de oude doos, recht uit het hart toen ik nog een zielige vrijgezel was, ontstaan uit een inval naar aanleiding van de tekst van Into My Arms van Nick Cave. Dit stripje heeft het ooit geschopt tot publicatie in het tijdschrift Mens en gevoelens van Paul Haenen.

Bloemencorso

Soms kom je nog eens iets tegen waarvan je vergeten bent dat je het gemaakt hebt. Zoals dit stripje, over een van de grootste toeristische trekpleisters van deze streek, de extreem tuttige Bloemencorso...

Piramus en Thisbe

Voor de uitgave Sprookjes in strookjes was het de bedoeling om een strip te maken op basis van een sprookje. Zoals wel vaker was ik begonnen aan een veel te ambitieus eigen verhaal dat ik nooit af zou krijgen binnen de deadline. Terug naar de tekentafel: mijn blik langs de boekenplank viel op Ovidius en onwillekeurig dacht ik dan aan het verhaal dat we vroeger met Latijn nog vertaald hadden. Vooruit, de term 'sprookje' heb ik wel erg ruim genomen, maar ach, is dat gymnasium toch niet voor niets geweest...

Fancy

Ergens vorige eeuw had ik ook de aspiratie om scenarist te worden. Op instigatie van de illustere striptekenaar Mars Gremmen hadden we het plan opgevat om een strip te maken voor een meidenblad, bijvoorbeeld de Fancy. En zo stonden we op een zaterdag in een Nijmeegse kiosk met rode oortjes dat blad door te bladeren, waarbij we moesten constateren dat die bakvisjes met hele andere dingen bezig waren dan we gedacht hadden. Niet ontmoedigd gingen we aan de slag; Mars liet voor de gelegenheid zelfs zijn fameuze bolle neuzen achterwege. Maar helaas, het project is niets geworden. Het behoeft geen betoog dat ik het feit dat de Fancy vorig jaar roemloos verdween als niets minder dan gerechtigheid beschouw…

Dom...

Toegegeven: de grap heeft een baard van jewelste, maar het was erg leuk om de Dom van Milaan te tekenen, na er verschillende keren vol bewondering voor te hebben gestaan. Maar misschien moet ik eens stoppen met (een alter ego van) mijn dochter zogenaamd grappige dingen in de mond te leggen...