Syriana

Het heeft even geduurd voordat ik de juiste invalshoek had gevonden voor een cartoon over kunstroof uit brandhaarden, maar als je iets maar lang genoeg laat sudderen, komt het vanzelf. Ondertussen suddert Syrië zelf overigens ook nog steeds voort... 

De dichter in Parijs

Welbeschouwd is de dichter eigenlijk mijn enige terugkerende personage. Hier een aflevering uit de oertijd, voor het blaadje van de faculteit Frans destijds. Het gedicht is van Stéphane Mallarmé en ging meen ik over een waaier. De woorden van de Française bleken overigens niets minder dan profetisch: vele jaren later baarden ze zeer veel opzien, toen ze gebruikt werden door de toenmalige president Nicolas Sarkozy...

Die Sacré-Coeur heb ik in die tijd overigens nog lekker lui gebruikt voor een illustratie. Waarom moeilijk doen als het gemakkelijk kan?

Kamperen...

Had ik al gezegd dat ik nooit een groot kampeerder ben geweest? Als illustrator bij de Kampeer en Caravan Kampioen was leedvermaak aan mij dus wel besteed. Hier dus een illustratie bij een stukje over het gemak van een vouwwagen. Omdat buiten de regen zo gezellig klettert en het zulk lekker kampeerweer is... 

Eindelijk...!

Onze geliefde sporters hoeven zich niet meer te schamen, ik heb bewijs gevonden dat het gebruik van EPO werkelijk van alle tijden is... 

Sinterklaas

Een (herroeping van) een idioot nieuwsberichtje is vaak welkome materie voor een cartoon. En dan hebben we er gelijk een beeld bij of de Goedheiligman er de rest van het jaar in Spanje wel warmpjes bij zit... 

Fijne feestdagen!

Shadow Man

Er was eens een tijd dat ik rondliep met snode plannen om een superheldenstrip te maken. Hij zou zich afspelen in een parallel universum waarin Nieuw Amsterdam een Nederlandse stad zou zijn gebleven en ik had zelfs al een paar subplotjes in mijn hoofd. Ik herinner me er een van een rechtszaak tegen een superheld door iemand die niet gered had willen worden - bleek later gewoon voor te komen in The Incredibles. Van die strip is het natuurlijk nooit gekomen, maar toen Charles Guthrie me vroeg voor een bijdrage aan zijn uitgave Lustre heb ik er toch nog een kort verhaal van gemaakt. Beter dan niets...